İnsanlık tarihi boyunca üzüntü, mutluluk veya çaresizliğin simgesi olan gözyaşları, modern bilimin merceği altında biyolojik birer mucize olarak tanımlandı.
Bilim insanları, fiziksel bir tahriş sonucu oluşan gözyaşları ile duygusal gözyaşlarının kimyasal yapısının birbirinden tamamen farklı olduğunu tespit etti.
Yapılan laboratuvar analizleri, duygusal nedenlerle dökülen yaşların, vücudun stres altındayken ürettiği toksik maddeleri dışarı attığını belirledi.
STRES HORMONLARININ TAHLİYESİ
Duygusal gözyaşları üzerine öncü çalışmalar yürüten Minnesota Üniversitesi'nden biyokimyacı Dr. William H. Frey II, ağlamanın vücut için bir "emniyet supabı" görevi gördüğünü ifade etti.
Dr. Frey, duygusal gözyaşlarının, stres seviyesini artıran adrenokortikotropik (ACTH) hormonu ve doğal bir ağrı kesici olan lösin-enkefalin içerdiğini saptadı.
Uzman, bu kimyasal bileşimin fiziksel yaralanmalarda salgılanan gözyaşlarında bulunmadığını, dolayısıyla ağlamanın psikolojik bir rahatlamadan ziyade biyokimyasal bir temizlik süreci olduğunu vurguladı.
Ağlamanın evrimsel boyutunu inceleyen Tilburg Üniversitesi'nden psikolog Dr. Ad Vingerhoets, gözyaşının insan türüne özgü bir "sessiz yardım çağrısı" olduğunu belirtti.
Dr. Vingerhoets, gözyaşlarının bulanık görmeye neden olarak kişinin savunma mekanizmasını düşürdüğünü ve bu durumun çevredeki bireylerde empati ile yardım etme içgüdüsünü tetiklediğini dile getirdi.
Araştırmacı, gözyaşının toplumsal bağları güçlendiren biyolojik bir sinyal sistemi olarak evrildiğini kaydetti.
Evrimsel biyoloji alanında çalışmalar yapan Pennsylvania Üniversitesi'nden Dr. Oren Hasson, ağlamanın tarihsel süreçte bir manipülasyon ve hayatta kalma aracı olarak kullanıldığını savundu.
Dr. Hasson, bebeklerin hayatta kalmak için kullandığı bu yöntemin, yetişkinlikte daha karmaşık bir sosyal iletişim formuna dönüştüğünü ifade etti.
Uzman, gözyaşının karşı tarafa "teslimiyet" ve "saldırganlık eksikliği" mesajı vererek çatışmaları önlediğini sözlerine ekledi.
Haber: Hava Arabacılar / Haber Merkezi
