BENİM HİKÂYEM
Şehir şehir gezdim güzel ülkemi
Nice güzel şehre otağım kurdum
Türkiye dururken ağyar ülke mi?
Doğudan batıya eşsizdir yurdum
Köyüm Boyalı'da doğup büyüdüm
Orda yaptırdım ilk okul kayıdım
Sonrası ülkemi hep yudum yudum
Köy, bucak teneffüs ederek gördüm
Babam İmam Hatip deyip yazdırdı
Bu sevda Aksaray, Niğde gezdirdi
Beni tahsil değil gurbet bezdirdi
Lakin ben kemâle bu yolda erdim
Fakülte devresi seksen üç yılı
Hayatıma girdi Erzurum ili
Seneler söylese, olsa da dili
Orada neş’eyi hasrete sardım
Babam da gönlüm de müftülük ister
Amma pahalıymış yüzünden astar
Yalvardım, “Allah’ım bana da göster”
Sene seksen sekiz, mesleğe girdim
Önce vaiz olmak gerek dediler
Değilse müftülük ırak dediler
Haydi durma Ilgın'a dek dediler
Orda hafız olup dört sene durdum
Şayet söz konusu vatan olunca
Akan sular durur, kendi dilince
Askerlik sırası bana gelince
Isparta'ya, Kars'a hemence vardım
Sene doksan iki müftülük aldım
İlk Sarıyahşi'de kendimi buldum
Sonrası ömrümü ikiye böldüm
Avrupa öncesi sonrası derdim
İki bin dört yılı kısmet Bozyazı
Ordan aldı beni bir dua sözü
Erdemli’ye yazdı ilâhî yazı
Hakkın takdirini hep hayra yordum
Gümüşhane, Mersin ard arda ekli
Güzel Alanya'da çok şeyim saklı
Bozüyük'ten bende çok anı yüklü
Yirmi birde postu Bingöl’e serdim
İki buçuk sene dolunca orda
Kırıkkale varmış meğer kaderde
Hizmet iki yılmış nihayet serde
Arabayı tekrar Mersin’e sürdüm
Dostların duası çekti Mersin’e
Yoksa yol döner mi hiç tersine
Hele Erdemli’de bu kadar sine
Yalvarırken olsun diye yakardım
Vazife yerlerim hepsi bir güzel
Bütünü bana has, bendeye özel
Hizmet etmem için sundu bir giz el
Hepsinde şevkimi, sevgiyle kardım
Anlatmakla bitmez, vatanım benim
Endamına meftun, bedenim, tenim
Gittiğim her yerde kaldı şu canım
Ben Fevrî her nefes gönlümü verdim
24.12.2021, Bingöl-07.02.2026 Kırıkkale
Mustafa TOPAL (Fevrî)
