Göz Yumduk, Kör Sandılar
Bazıları suskunluğu korkaklık sanır.
Bazıları vakarı teslimiyetle karıştırır.
Bazıları da “göz yumduk” diye kör olduğumuzu zanneder.
Oysa bilmezler ki bu ülkede, bu topraklarda, bu hayatta en tehlikeli insan tipi; her şeyi görüp de zamanı gelmeden konuşmayandır.
Bu bir masal değil.
Bu, pamuk şekerli bir kişisel gelişim yazısı hiç değil.
Bu, hayata çarpıp geri gelenlerin hikâyesidir.
SUSTUK, ÇÜNKÜ HER ŞEY KONUŞULMAZ
İnsan bazen susar.
Çünkü konuşursa kıracaktır.
Çünkü konuşursa hak etmediği halde büyütecektir.
Çünkü konuşursa değersizi muhatap almış olacaktır.
Ama ne gariptir ki;
suskunluğu acziyet sananlar,
sabri zaaf görenler,
vakarı geri adım zannedenler hep vardır.
Onlar için hayat basittir:
Bağıran güçlüdür,
sert olan haklıdır,
gürültü çıkaran kazanır.
Oysa hayat öyle işlemez.
Hayat, sessizce not alanların defterinde yazılır.
GÖRMEZDİK, AMA HİÇBİR ŞEYİ KAÇIRMADIK
Görmezden geldik.
Çünkü büyütmek istemedik.
Çünkü kirliliğe bulaşmak istemedik.
Çünkü seviyeyi aşağı çekmek bize yakışmadı.
Ama bu;
görmediğimiz anlamına gelmez.
bilmediğimiz anlamına gelmez.
unutacağımız anlamına hiç gelmez.
İnsan, her şeye anında tepki vermeyebilir.
Ama her şeyi mutlaka kaydeder.
Ve hayat, bir gün o kayıtları tek tek açar.
İYİ NİYET, HERKESİN ANLAYACAĞI BİR DİL DEĞİLDİR
Bu ülkede en çok suistimal edilen şeylerden biri iyi niyettir.
En kolay istismar edilen şey sabırdır.
En hızlı yanlış anlaşılan şey de sessizliktir.
İyi niyetle yaklaşanlar “enayi” sanılır.
Kurallara uyanlar “zayıf” görülür.
Hakkını bağırmadan arayanlar “beceriksiz” ilan edilir.
Ama kimse şunu düşünmez:
Belki de o kişi konuşursa çok şey değişecektir.
Belki de susuyorsa, henüz zamanı gelmediğindendir.
Belki de sabrediyorsa, hesabı büyüttüğündendir.
HAYATTA HER ŞEYİN BİR VADESİ VARDIR
İnsanlar acelecidir.
Hemen sonuç ister.
Hemen galip gelmek ister.
Hemen üstün görünmek ister.
Ama hayat aceleye gelmez.
Hakikat ağır yürür ama sağlam basar.
Adalet geç gelir ama eksiksiz gelir.
Sabır sessizdir ama en sert cevabı verir.
Bugün alkışlananlar,
yarın hesap verir.
Bugün susanlar,
yarın sözüyle değil duruşuyla konuşur.
EN BÜYÜK YANILGI: HERKESİ KENDİN GİBİ SANMAK
İnsan en büyük hatayı burada yapar.
Herkesi kendi vicdanıyla ölçer.
Herkesi kendi ahlakıyla tartar.
Herkesi kendi sınırlarıyla zanneder.
Oysa bazıları için sınır yoktur.
Bazıları için ayıp diye bir şey kalmamıştır.
Bazıları için her boşluk bir fırsattır.
Ve işte tam bu noktada,
suskunluk bir tercihten çıkar,
bir stratejiye dönüşür.
SON SÖZ YERİNE
Göz yumduk.
Çünkü büyüklük bazen görmezden gelmektir.
Ama kör değildik.
Hiçbir zaman da olmadık.
Herkes şunu bilsin:
Sessizlik, teslimiyet değildir.
Sabır, unutmak değildir.
Vakar, zayıflık değildir.
Ve en önemlisi:
Bir insanın konuşmuyor oluşu,
söyleyecek sözü olmadığı anlamına gelmez.
Sadece zamanı bekliyordur.
