GÜL BİTER!
Gözlerde parlar sevda ilk,
Baktığı yerde, gül biter.
Göz iğne, bakış hak iplik
Diktiği yerde, gül biter.
O saçlar, kaşlar, belikler…
Gamze çift, kalbi tetikler…
Ceylandan titrek kirpikler
Sektiği yerde, gül biter.
Göz ferman yazar kalemsiz,
Gönül hoş gezer elemsiz,
Akıl mekânsız, âlemsiz…
Çöktüğü yerde, gül biter.
Pembe düş, örter eğriyi,
Kalp, hisle tartar doğruyu,
Gözyaşı denen ağrıyı
Çektiği yerde, gül biter.
Gönül bu, söylenmiş onca,
Elenir nazlardan unca,
Şahan’ı serçe vurunca
Yıktığı yerde, gül biter.
Değişir rengi dünyanın,
Hâzzı yüzyıl, bir tek ânın...
Kaynağı erir zamanın
Aktığı yerde, gül biter.
Bir kuyu gönlüm dediğin,
Kar suyu ömrüm dediğin,
Kurutur, ‘’kumrum’’ dediğin
Yaktığı yerde, gül biter.
Sevdanın tülüdür şiir,
Hisle örtülüdür şiir,
Şimşekçe dökülür şiir
Çaktığı yerde, gül biter
